نام استان:لرستان
روز و تاریخ :پنج شنبه15/11/88
نام شهرستان:خرم آباد
شماره جلسه :21
فرم مربوط به مباحث مطروحه در نشستهای قضایی
-تعداد شرکت کننندگان در جلسه : 35 نفر
-موضوع نشست قضایی : با توجه به بند 2 ماده 362 قانون مدنی که بیان نموده عقد بیع ،بایع را ضامن درک مبیع ومشتری را ضامن درک ثمن قرار می دهد، شرط عدم مسئولیت فروشنده در خصوص ضمان درک مبیع در ضمن عقد بیع چه اثری دارد؟
-نظر اکثریت (با ذکر مبانی استدلال) : براساس ماده 303 قانون مدنی کسی که مالی را من غیر حق دریافت کند ضامن عین و منافع آن است اعم از اینکه به عدم استحقاق خود عالم باشد یا جاهل ، همچنین به استناد ماده 309 قانون مذکور اگر مبیع مستحق للغیر درآید بایع ضامن است اگر چه تصریح به ضمان نشده باشد ، لذا در فرض سوال اگر مبیع مستحق للغیر درآید اصل معامله باطل است و شرط مندرج در آن نیز به تبع باطل خواهد شد ولی اگر اصل معامله صحیح باشد با توجه به اینکه شرط مندرج در آن شرط نامشروع و خلاف قانون است با تقاضای ذینفع باطل خواهد شد ولی مبطل عقد نیست.
نظر اقلیت (با ذکر مبانی استدلال): اگر در ضمن بیع توافقی بین بایع و مشتری بوجود آید مبنی بر اینکه در صورت مستحق للغیر بودن مبیع بایع مسئولیتی نداشته باشد این توافق و شرط خلاف مقتضای عقد نیست و در اصل مشتری از حق خود گذشته است و اثری در بیع ندارد زیرا این شرط در راستای ماده 10 قانون مدنی منعقد شده است ، نه خلاف اخلاق حسنه است و نه خلاف نظم عمومی و به عبارتی مشتری از حق خود مبنی بر استرداد ثمن چشم پوشی کرده است.
|