فرم مربوط به مباحث مطروحه در نشستهای قضایی
-تعداد شرکت کننندگان در جلسه : 40 نفر
-موضوع نشست قضایی : الف مال غیر منقولی را که در رهن بانک بوده به ب می فروشد ب،ثمن معامله را پرداخت نکرده و الف دادخواست مطالبه ثمن به طرفیت ب طرح نموده است با توجه به مقررات ذیل آیا می توان ب را محکوم به پرداخت ثمن معامله نمود یا خیر؟
1-ماده 362 قانون مدنی : عقد بیعی که صحیحاً واقع شده باشد از قرار ذیل است ..... بند 4- عقد بیع مشتری را به تأدیه ثمن ملزم می کند
2- ماده 793 ق.م : راهن نمی تواند در رهن تصرفی کند که منافی حق مرتهن باشد مگر به اذن مرتهن.
3- رأی وحدت رویه شماره 620 مورخ 20/8/76 دیوانعالی کشور:معامله مالک نسبت به مال مرهونه در صورتی که منافی حق مرتهن باشد نافذ نخواهد بود اعم از اینکه بالفعل باشد یا با القوه
-نظر اکثریت (با ذکر مبانی استدلال) :عقد رهن یک حق عینی را برای مرتهن ایجاد می کند و در فرض سوال هر نوع عمل عقد از ناحیه راهن منافی حق مرتهن است و بنظر می رسد که دادگاه باید نماینده مرتهن را دعوت کند ، اگر عقد بیع را اجازه داد عقد صحیح است و دادگاه می تواند مشتری را به پرداخت ثمن در حق بایع محکوم کند ولی اگر مرتهن عقد بیع را اجازه نداد چون عقد بیع غیر نافذ بوده محکوم کردن مشتری به پرداخت ثمن خلاف قانون است و دادگاه با ید قرار عدم استماع دعوی صادر نماید.
نظر اقلیت (با ذکر مبانی استدلال): معامله ای که واقع شده در ظاهر صحیح است و تازمانی که مرتهن درخواست ابطال آنرا نکرده است مشتری مکلف است نسبت به پرداخت ثمن اقدام نماید (تا زمانی که فساد بیع احراز نگردیده باشد اصل بر صحت آن است) در فرض سوال چون ملک به نام راهن منتقل نشده است و وی مالک مال مرهونه نیست بلکه حقی نسبت به آن مال دارد و آن استیفاء طلب است لذا مشتری باید نسبت به پرداخت ثمن اقدام نماید.