گذري بر لرستان

لرستان سرزميني است كوهستاني با آب و هواي دلپذير ، كه در ميان رشته كوه هاي زاگراس و در جنوب غربي ايران بين26 درجه 51 دقيقه تا 50 درجه و 22 دققيه عرض شمالي واقع گرديده است .

اين استان از شمال به استان هاي مركزي و همدان ، از شرق به استان اصفهان ، از جنوب شرقي به استان چهار محال بختياري ، از جنوب به استان خوزستان و از غرب به استان كرمانشاه و ايلام محدود است .

استان لرستان با مساحت 8064 كيلومترمربع ، 1/7 درصد كل مساحت كشور را به خود اختصاص داده است . جمعيت آن 1،600،000 نفر و 2/6 درصد جمعيت كل كشور را دارا مي باشد.

اشترانكوه با ارتفاع 4150 متر بلندترين نقطه استان و پست ترين نقطه در جنوب استان ( شهرستان پلدختر ) واقع است . مهم ترين رودهاي آن سيمره ، كشكان ، سزار و زال است كه به حوزه آبريز كرخه و دز مي ريزند.

بر اساس آخرين تقسيمات كشوري ، استان داراي 9 شهرستان ( شامل خرم آباد ، اليگودرز ، بروجرد ، كوهدشت ، دورود ، ازنا ، نور آباد ، پلدختر و الشتر ) 23 شهر ، 26 بخش ، 83 دهستان و 2843 آبادي مي باشد .

پيشينه تاريخي لرستان

بر اساس مطالعات و يافته هاي باستان شناختي لرستان يكي از قديمي ترين زيستگاه هاي بشري بشمار مي رود . دست افزار هاي پارينه سنگي كهن و غارهاي مسكون و منقوش پيش از تاريخ با قدمتي بيش از چهل هزار سال در غارهاي يافته ، پاسنگر ، گرار جنه ، هوميان ، مير ملاس و نيز شكل گيري و تكوين تمدن مفرغ در لرستان دليل براين ادعاست ويژگي هنر مفرغ كاري لرستان به حدي است كه گير شمن باستان شناس فقيد فرانسوي هنر حقيقي ايران را لرستان مي داند. در دوره هاي مادي ، هخامنشي ،پارتي وساساني نيز لرستان از جمله مناطق تحت سيطره امپراطوري حاكم بر ايران بوده و از مناطق آباد و مهم محسوب مي شده است . وجود آثار مهم مربوط به اين ادوار در استان روشنگر اين مطلب است . در دوره اسلامي و با ظهور اعراب و سقوط امپراطوري ساساني لرستان بخشي از سرزمين جبال و زير نظر حكام اموي اداره مي باشد و به (( عراق عجم ))معروف بود . از جمله مناطق مهم ايران در جهت حفظ سنن و آداب و رسوم اصيل ايراني بود و حكومت هاي محلي شامل : آل برسق (437 –550 ه . ق ) ، اتابكان (1006-570 ه . ق ) و ( واليان 1348 – 1006 ه . ق ) بر لرستان حكومت داشته اند .